ความเจ็บปวดทางร่างกายของใครคนหนึ่ง

เป็นผลนำมาซึ่งรอยยิ้มและความสุขของใครหลาย ๆ คน

วันนี้เป็นวันที่แสนจะธรรมดาของใครหลาย  ๆ คน

แล้วก็ยังเป็นวันพิเศษของใครอีกหลาย ๆ คนเช่นกัน

วันนี้เป็นวันเริ่มต้นของตัวตนของฉัน

 นับจากวันที่ออกมาดูโลก

ผ่านว่าเวลา ... เนิ่นนาน

ผ่านทั้งความเจ็บปวด...ดีใจ...เสียใจ...รอยยิ้มและน้ำตา

ในระยะเวลาที่ผ่านมา...

ตัวฉันเอง...ได้ผ่านวัยเด็ก  ซึ่งเป็นวัยที่มีความสุขที่สุดในความรู้สึกของฉัน

ไม่ต้องรับรู้เรื่องราวทุกข์ใจ...ยังไม่ซึ้งพอกับคำว่าสูญเสีย

และความเจ็บปวด

ในวัยเด็ก...ฉันรู้สึกเพียงสนุกเมื่อได้วิ่งเล่น

และเศร้าใจเมื่อถูกพ่อและพี่ชายดุ

เมื่อเข้าสู่วัยรุ่น

ฉันก็ได้สัมผัสอะไรที่ต่างไป...ตัวเองเริ่มต้องรับผิดชอบ

เริ่มจะต้องตัดสินใจว่าอะไรถูกและผิด

บางครั้งก้าวพลาดบ้าง...บางครั้งก็ล้มบ้าง

ฉันเริ่มที่จะเข้าใจและรับรู้ถึงคำว่าผูกพันและความสูญเสีย

เริ่มรูจักความหมายที่แท้จริงของน้ำตาและรอยยิ้ม

น้ำตาไม่ได้มีไว้ไหลเพียงเพราะความเจ็บปวดจากภายนอก

รอยยิ้มไม่ได้มีไว้เพียงเมื่อเราได้ของที่ต้องการ

มันมีความหมายมากมายกว่านั้นมากมายนัก

ฉันจะไม่สามารถมีตัวตนอยู่ในวันนี้ได้เลย

ถ้าไม่มีคน ๆ หนึ่งที่ยังคงอยู่เคียงข้างฉันเสมอ

ถึงแม้บางครั้งในความรู้สึกลึก ๆ เหมือนเราห่างกัน

ฉันคิดว่าเราคงอยู่ใกล้กันเกินไป

และฉันเองก็เป็นคนแข็งกระด้างเกินไป

เกินกว่าที่จะพูดประโยคเพียงแค่ประโยคเดียว

...แต่...

วันนี้ฉันอยากบอกกับคน ๆ นั้น

"หนูรักแม่ค่ะ...ขอบคุณนะคะที่ให้หนูเกิดมา"

ขอโทษนะคะที่หายไปนาน

 ทรายได้กลับไปทบทวนถึงบางสิ่งบางอย่างที่เหมือนว่าจะลืมไป

เหตุผลที่ทรายเขียนบลอค...เป็นเพราะว่าทรายต้องการที่จะระบายบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สามารถพูดได้

จนบางครั้ง...มันดูว่าเศร้ามาก

อาจทำให้เพื่อน ๆ หลาย ๆ คนเบื่อ

ขอบอกตามตรง...ว่ามันทำให้ทรายลืมจุดประสงค์ที่แท้จริงในการเขียนบลอคนี้ไป

หลังจากนี้ไป...ทรายขอกลับมาเป็นตัวตนเดิมตั้งแต่เริ่มเขียนบลอคครั้งแรก

เพราะเรื่องบางเรื่องมันเป็นเรื่องที่ไม่สามารถบอกหรือระบายให้คนอื่นฟังได้

มันคือความเศร้าที่ยังคงติดตรึงอยู่ในหัวใจและยากเกินจะลืม

ถึงแม้พื้นที่ตรงนี้จะมีแต่ความเศร้าที่ยังคงฝังอยู่ในจิตใจของคน ๆ หนึ่ง

แต่วันนี้...ทรายก็ยังคงยิ้มได้นะคะ

ถึงแม้ว่าบางทีจะมีน้ำตาและเสียงสะอื้น

แต่ทุกถ้อยคำ ทุกประโยคเป็นความรูสึกจริง ๆ ที่กรีดร้องอยู่ในส่วนลึกของหัวใจผู้หญิงคนนี้ค่ะ

ด้วยคาดว่าเป็นผลมาจากความคิดมากและเก็บกดของตัวเอง

บางทีมันก็เป็นเรื่องเก่า ๆ ที่กลับมากระทบใจ

เนื่องจากความอ่อนไหวเมื่อเวลาได้สัมผัสกับกลิ่นของฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลง

อาจทำให้ทรายคิดถึงคน ๆ หนึ่ง หรือเหตุการณ์ อันน่าสะเทือนใจ

ถ้าทำให้เพื่อน ๆ เศร้า ก็ขอโทษด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ ที่ยังคงแวะเข้ามาทักทาย และถามไถ่เสมอ

วันนี้ขออัพบลอคในวันสำคัญของตัวเองนะคะ

edit @ 29 Apr 2008 15:44:52 by Black_DeviL